W ziemi, powietrzu i wodzie zmagazynowane są ogromne ilości energii cieplnej. Pompy ciepła umożliwiają wykorzystanie tej energii na potrzeby bytowe człowieka. Aby móc wykorzystać tę zgromadzoną energię musimy zastosować pompę ciepła – ponieważ nośniki energii jak ziemia, powietrze i woda mają niską temperaturę.

Pompy ciepła działają na tej samej zasadzie co lodówki, z tym że w przypadku pomp ciepła efektem końcowym jest ciepło, a w przypadku lodówki chłód. Lodówka „wyciąga” ciepło z produktów i „wyrzuca” je na zewnątrz, pompa ciepła natomiast „wyciąga” ciepło z ziemi, powietrza lub wody i „zrzuca” je do układu CO.

W pompie ciepła krąży czynnik chłodniczy R407C, który podlega przemianom termodynamicznym z postaci ciekłej w gazową i przekazuje tym samym energię z dolnego źródła (ziemi, powietrza lub wody) do górnego (CO, zasobnik CUW).
Główne elementy pompy ciepła to: wymienniki ciepła – parownik i skraplacz, sprężarka, zawór rozprężny.

W obiegu termodynamicznym pompy ciepła zachodzą w sposób ciągły cztery procesy:
W parowniku, wymiennik ciepła , czynnik roboczy – R407C ulega procesowi odparowania na skutek odbioru ciepła z dolnego źródła. W sprężarce następuje sprężanie pary czynnika roboczego, czemu towarzyszy wzrost temperatury.
Następnie para ulega procesowi skraplania w skraplaczu, wymiennik ciepła przez oddanie ciepła do systemu grzewczego. Ostatecznie czynnik roboczy w postaci skroplonej jest dozowany do parownika poprzez zawór rozprężny, gdzie następuje ponownie proces odparowania i rozpoczęcie nowego cyklu.